|
|
 |
|
Ἡ παρουσία τῶν Γεωργιανῶν χριστιανῶν εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους ἄρχεται ἀπὸ τὸν 4ον αἰῶνα, οἱ ὁποῖοι προσέρχονται εἰς τὴν περιοχὴν ὡς προσκυνηταί ἢ ὡς μοναχοί. Ὀργανώνονται εἰς μοναχικὴν ἀδελφότητα τὸν 11ον αἰῶνα καὶ ἐγκαθίστανται εἰς τὸ μοναστήριον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, δυτικά τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐνῶ οἱ Μαμελοῦκοι τοὺς παραχωροῦν πολλὰ προνόμια. Ὡστόσο, ἀπὸ τὸν 15ον αἰῶνα ἀρχίζει ἡ παρακμή των μὲ κατάληξιν τὴν διάλυσιν τῆς ἀδελφότητός των τὸν 17ον αἰῶνα καὶ τὴν συγκατοίκησίν των μὲ τοὺς Ἕλληνες μοναχοὺς εἰς τὴν χριστιανικὴν κοινότητα τοῦ Ἑλληνο-Ὀρθόδοξου Πατριαρχείου. |
Τὸν 13ον αἰῶνα ἀρχίζουν νὰ ἐπισκέπτονται τοὺς καθηγιασμένους τόπους οἱ Σέρβοι ὀρθόδοξοι. Ἡ αὐξανόμενη εἰσροὴ τῶν Σέρβων προσκυνητῶν ἐδημιούργησε τὴν ἀνάγκην χώρων φιλοξενίας. Ἀποτέλεσμα τῆς ἀνάγκης αὐτῆς ἦτο ἡ ἀγορὰ τοῦ μοναστηρίου τῶν Ἀρχαγγέλων εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἀργότερα οἱ Σέρβοι κατέλαβαν καὶ τὴν Λαύραν τοῦ Ἁγίου Σάββα εἰς τὴν ἔρημον τῆς Ἰουδαίας, μετατρέποντάς την εἰς κοινόβιον. Ὡστόσο τὸν 17ον αἰῶνα χρεωκοπημένοι ἠναγκάσθησαν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν πατρίδαν τους. |
Ἡ χριστιανικὴ Ὀρθόδοξος Ρωσία ὑπῆρξε πολύτιμος ἀρωγός τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου καὶ ὑπέρμαχος τῶν ἱερῶν προσκυνημάτων. Ἀπὸ τὸν 10ον αἰῶνα, ἀφοῦ προηγήθη ὁ ἐκχριστιανισμὸς τῆς Ρωσίας, ἑκατοντάδες Ρῶσοι ἔρχονται εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους ὡς προσκυνηταί ἢ ὡς μοναχοί. Μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ 1453 ἡ Ρωσία, ὡς τὸ μόνον Ὀρθόδοξον χριστιανικὸν ἀνεξάρτητον κράτος, ἀνέλαβε ἐπίσημα τὴν κηδεμονίαν καὶ τὴν προστασίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Παλαιστίνης. Μὲ τὴν δημιουργίαν τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀποστολῆς μέχρι τοῦ 20οῦ αἰῶνος πλῆθος προσκυνητῶν προσέρχονται εἰς τὴν Ἁγίαν Γῆν καὶ ξενῶνες καὶ μοναστήρια κτίζονται, ἀφήνοντας τὸ στίγμα τους εἰς τὸν πανίερον αὐτὸν τόπον. Δυστυχῶς ὁ πρῶτος Παγκόσμιος πόλεμος καὶ ἡ ἐπανάστασις τῶν Μπολσεβίκων ἀνέκοψαν τὴν δράσιν τῆς Ρωσικῆς ἀποστολῆς.
|
Αἱ σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμανικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον τῆς Ἱερουσαλὴμ μόλις τὸν 17ον καὶ 18ον αἰῶναν ἐπεκτείνονται, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀθρόαν προσέλευσιν εἰς τὴν περιοχὴν Ρουμάνων προσκυνητῶν. Ἡ Ρουμανικὴ Ἐκκλησία ἐπέδειξε ἐνδιαφέρον διὰ τὰ Ἱερὰ Προσκυνήματα, ἐνῶ παράλληλα ἐνίσχυσε οἰκονομικά μὲ δωρεάς τάς προσπαθείας διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν Παλαιστίνην. Τὸ 1935 ἐπετεύχθη ἡ δημιουργία τῆς πρώτης Ρουμανικῆς Ἐκκλησίας εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰς τὴν συνοικίαν Μουσράρα. Σήμερα ἡ Ρουμανικὴ Ἐκκλησιαστικὴ ἀποστολή, μαζὶ μὲ τὴν Ρωσικὴν καὶ μὲ ἐπικεφαλῆς τὸ Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον ἐκπροσωποῦν τὸν Ὀρθόδοξον Χριστιανικὸν κόσμον εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους. |
|
| |
|
|
