Κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς χρόνους ἔγινε ἡ ταύτισις τοῦ δυτικοῦ λόφου τῆς Ἱερουσαλὴμ μὲ τὴν Σιών τῆς Π. Διαθήκης. Σήμερα ἐπὶ τοῦ λόφου αὐτοῦ εἶναι κτισμένη ἡ Πατριαρχικὴ Σχολή τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων. Τό ὂρος Σιών εἰς τὴν Π.Διαθήκην σήμαινε : τὴν βασιλείαν τοῦ Ἰούδα, χώραν τοῦ Ἰσραήλ, λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα τὴν πνευματικὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὅπως λέγει ὁ προφήτης Μιχαῖος «θὰ προέλθει ἡ διδασκαλία καὶ ὁ Νόμος τοῦ Θεοῦ». Διὰ τοὺς χριστιανοὺς Νέα Σιών εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, ἐκτὸς ἀπὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων φέρει καὶ τὴν ὀνομασίαν Ἐκκλησίαν τῆς Ἁγίας Σιών, ἡ Σιωνίτιδα Ἐκκλησία.

    Φαίνεται πὼς ἡ θρησκευτικὴ καὶ συμβολικὴ αὐτὴ ἑρμηνεία τῆς Σιών ἀπετέλεσε τὸν σπουδαιότερον παράγοντα διὰ τὴν ταύτισίν της ἀπὸ τοὺς πρώτους Χριστιανούς. Οἱ χριστιανικὲς παραδόσεις ἀναφέρουν ὅτι πάνω εἰς τὴν Σιών ἔγιναν: O Μυστικὸς Δεῖπνος , ἡ δίκη τοῦ Χριστοῦ μπροστὰ εἰς τοὺς ἀρχιερεῖς Ἄννα καὶ Καϊάφα, ἡ ἐμφάνισις τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ Θωμᾶν καὶ εἰς τοὺς δώδεκα Ἀποστόλους μετὰ τὴν Ἀνάστασιν του, ἡ ἐπιφοίτησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἡ ἵδρυσις τῆς πρώτης χριστιανικῆς κοινότητας καὶ Ἐκκλησίας.

    Κατὰ τὸν 5ον καὶ 6ον αἰῶνα ἡ Σιών συνεδέθη καὶ μὲ ἄλλα γεγονότα ὅπως, ἡ Κοίμησις τῆς Παναγίας , ἡ ταφὴ τοῦ Ἰάκωβου τοῦ Ἀδελφόθεου, ἡ ἄρνησις τοῦ Πέτρου καὶ ἡ ταφὴ τοῦ Βασιλιᾶ Δαυίδ. Τὸ σπουδαιότερον ἀπὸ τὰ προσκυνήματα τῆς Σιῶν ἦταν τὸ «Ὑπερῶον », δηλαδὴ διώροφος κατοικία μέσα εἰς τήν ὁποῖαν ἔγινε ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος καὶ ἡ ἐπιφοίτησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τὸν 4ον αἰῶνα ὁ χῶρος τοῦ Ὑπερώου περιελήφθη εἰς μίαν μεγαλοπρεπῆ βασιλικὴν , ἡ ὁποῖα ὀνομαζόταν «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σιών».

    Τὸ 614 ἡ ἐκκλησία τῆς Σιών καὶ τὸ Ὑπερῶον κατεστράφησαν ἀπὸ τοὺς Πέρσες. Λίγα χρόνια ἀργότερα ἐξανακτίσθη ἀπὸ τὸν Πατριάρχην Ἱερουσαλὴμ Μόδεστον ἀλλὰ κατεστράφη πάλιν ἀπὸ τοὺς Ἄραβες. Μετὰ τὴν ἐκδίωξιν τῶν Σταυροφόρων ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁ χῶρος τοῦ Ὑπερώου κατελήφθη ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους καὶ διὰ μεγάλον χρονικὸν διάστημα ἐχρησιμοποιήθη ὡς τζαμί.