|
|
 |
|
Τὸ πρῶτο προσκύνημα τό ὁποῖο συναντοῦν οἱ προσκυνητὲς εἰσερχόμενοι εἰς τόν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡ ἁγία Ἀποκαθήλωση, ἡ ὁποία βρίσκεται ἀπέναντι ἀπὸ τὴν πύλη τοῦ Ναοῦ. Ἡ σημερινή της μορφὴ ἀποτελεῖ νεότερη κατασκευὴ καὶ ὀφείλεται εἰς τὶς ἀνακαινιστικὲς ἐργασίες τοῦ 1810. Τὸ ἱερὸ αὐτὸ προσκύνημα ἀποτελεῖται ἀπὸ φυσικὸ βράχο, ὁ ὁποῖος ταυτίζεται μὲ τὸν καθαγιασμένο λίθο τοῦ Μυρισμοῦ. Κατὰ τὴν παράδοση, τμῆμα τοῦ ἀρχικοῦ βράχου μετεφέρθη εἰς τὴν Ἔφεσο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἰς τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ὁ αὐτοκράτορας Μανουὴλ Α' ὁ Κομνηνὸς τὸ ἐναπέθεσε ἀρχικὰ εἰς τὸ ἱερὸ παλάτι καὶ εἰς τὴ συνέχεια εἰς τὴ Μονὴ τοῦ Παντοκράτορος, κοντὰ εἰς τὸ ταφικό του μνημεῖο. |
Τὸ ἱερὸ προσκύνημα εἶναι σήμερα καλυμμένο ἀπὸ λευκοπόρφυρο μάρμαρο, τὸ ὁποῖο χρησιμεύει ὄχι μόνο γιὰ διακόσμηση, ἀλλὰ καὶ γιὰ προφύλαξη ἀπὸ τὴν συνήθεια τῶν προσκυνητῶν νὰ ἀποσποῦν τεμάχιά του γιὰ φυλακτὰ καὶ ἐνθύμια.. Τὸ ἱερὸ αὐτὸ μάρμαρο, τραπεζιοειδοῦς σχήματος, ἔχει μῆκος πέντε μέτρα καὶ ἑβδομήντα ἑκατοστά καὶ ἐξέχει ἀπὸ τὸ ἔδαφος τριάντα ἑκατοστά. Τὸ παλαιότερο ἀντίστοιχο μάρμαρο κατεστράφη, ὅταν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πυρκαγιᾶς τοῦ 1810 ἓνας κιονίσκος κατέπεσε καὶ τὸ συνέτριψε. |
Ἡ ἁγία Ἀποκαθήλωση συνδέεται μὲ τὴ γνωστὴ εὐαγγελικὴ διήγηση, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Νικόδημος, μὲ ἄδεια τοῦ Ποντίου Πιλάτου, ἀποκαθήλωσαν τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸ Σταυρό, τὸ ἄλειψαν μὲ ἀρώματα καὶ τὸ ἐναπέθεσαν εἰς «καινὸ μνημεῖο» (Ματθ. κη’, 57-61. Μάρκ. ιε’, 42-47. Λουκ. κγ’, 50-55. Ἰω. ιθ’, 38-42). Τὴ σύνδεση αὐτὴ ὑπενθυμίζει καὶ ἡ ἐπιγραφή, ἡ ὁποία διατρέχει ἐξωτερικὰ τὶς τέσσερις πλευρὲς τοῦ μνημεῖου: Ο ΕΥΣΧΗΜΩΝ ΙΩΣΗΦ ΑΠΟ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΚΑΘΕΛΩΝ ΤΟ ΑΧΡΑΝΤΟΝ ΣΟΥ ΣΩΜΑ ΣΙΝΔΟΝΙ ΚΑΘΑΡΑ ΕΙΛΗΣΑΣ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΣΙΝ ΕΝ ΜΝΗΜΑΤΙ ΚΑΙΝΩ ΚΗΔΕΥΣΑΣ ΑΠΕΘΕΤΟ. |
Πρὸς τὴ βόρεια πλευρά του καὶ ἐπάνω εἰς τὸν τοῖχο ὁ ὁποῖος συμπίπτει μὲ τὴ νότια πλευρὰ τοῦ Καθολικοῦ, ὑπῆρχαν ἄλλοτε εἰκόνες μὲ τὴν παράσταση τῆς Ἀποκαθηλώσεως. Ἀπὸ τὸ 1993 ὃμως μὲ τὴν μέριμνα τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου, ἡ πλευρὰ αὐτὴ ἒχει ἐξωραϊσθεῖ μὲ ψηφιδωτὴ σύνθεση, ἡ ὁποία ἀπεικονίζει τὴν Ἀποκαθήλωση, τὸν Ἐπιτάφιο Μυρισμὸ καὶ τὸν Ἐνταφιασμό τοῦ Χριστοῦ. Τὴ σχετικὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ μὲ τὴ διήγηση τῆς Ἀποκαθηλώσεως ὑπενθυμίζει μαρμάρινη πλάκα στὸν ἀνατολικὸ τοῖχο, ἡ ὁποία φιλοξενεῖ τὸ ἀντίστοιχο κείμενο. |
Εἰς τὸ προσκύνημα αὐτὸ ἔχουν δικαιώματα καὶ οἱ τρεῖς Κοινότητες, τῶν Ὀρθοδόξων, τῶν Λατίνων καὶ τῶν Ἀρμενίων. Τὰ ἕξι μανουάλια, τά ἀνὰ τρία βρίσκονται ἑκατέρωθεν τοῦ μαρμάρου τῆς Ἀποκαθηλώσεως, ἀνήκουν ἀνὰ δύο στὶς τρεῖς Κοινότητες, ἐνῶ παλαιότερα εἰς τὴν ἴδια θέση ὑπῆρχαν καὶ ἄλλα ἕξι μεγαλύτερα εἰς μέγεθος μὲ αντίστοιχη κατανομή, δύο μεγάλα καὶ δύο μικρὰ ἀνὰ κοινότητα. Τέλος, ἀπὸ τὶς ὀκτὼ κανδῆλες οἱ ὁποῖες κρέμονται ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἱερὸ προσκύνημα, οἱ τέσσερις ἀνήκουν εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους, οἱ δύο εἰς τοὺς Ἀρμενίους καὶ ἀπὸ μία εἰς τοὺς Λατίνους καὶ εἰς τοὺς Κόπτες. |
|
|
| |
| |
| |
| |
| |
| |
|
|
