Ἀχτιναµές (Συνθήκη)
τοῦ Χαλίφου Omar ebn – el – Khattab,
χορηγηθεῖσα εἰς τόν Σωφρόνιον,
τόν Ἑλληνορθόδοξον Πατριάρχην
Ἱεροσολύµων, τήν 20ήν Rabiul – awel τοῦ
15ου ἔτους τῆς Ἐγείρας (636).
Μετάφρασις:
«Ἐν ὀνόµατι τοῦ ἀγαθοῦ καί οἰκτίρµονος
Θεοῦ, τοῦ ὁποίου ἐπικαλούµεθα τήν συναντίληψιν,
Omar ebn – el – Khattab
Δόξα τῷ Θεῷ, ὁ ὁποῖος µᾶς ἐγαλούχησεν
εἰς τόν Ἰσλαµισµόν, ὁ ὁποῖος µᾶς
ἐτίµησε διά τῆς Πίστεως, ὁ ὁποῖος,
εὐσπλαχνισθείς ἡµᾶς, ἀπέστειλε τόν
Προφήτην Του Μωάµεθ εἴθε ἡ εἰρήνη
καί ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου νά εἶναι ἐπ' αὐτοῦ ὁ ὁποῖος µᾶς µετήγαγεν ἀπό τήν
πλάνην εἰς τήν ἀλήθειαν καί µᾶς συνήνωσεν, ἐν ᾧ πρότερον ἤµεθα διεσκορπισµένοι. Δόξα εἰς Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἤνωσε τάς καρδίας µας, ὁ ὁποῖος προσέτρεξεν εἰς βοήθειάν
µας κατά τῶν ἐχθρῶν µας, ὁ ὁποῖος ἔθεσεν ὑπό τήν κατοχήν µας χώρας καί µᾶς ἥνωσε µέ τούς δεσµούς εἰλικρινοῦς
ἀδελφοσύνης. |
 |
Ἄς ἀποδώσωµεν εἰς τόν Κύριον χάριτας, δι’ ὅλας τάς εὐεργεσίας ταύτας, ὦ Σεῖς, ὑπηρέται τοῦ Κυρίου. |
Τό παρόν διάταγµα τοῦ Omar ebn – el – Khattab εἶναι σύµβασις καί σύµφωνον, παραχωρηθέντα εἰς τόν ἐπιφανέστερον
καί Σεβασµιώτατον Σωφρόνιον, Πατριάρχην τοῦ Ἔθνους
τῶν Αὐτοκρατορικῶν, ἐπί τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, εἰς τά
Ἱεροσόλυµα. Περιλαµβάνει ἐπίσης τούς λαϊκούς, τόν κλῆρον,
τούς µοναχούς καί µοναχάς, καί παραχωρεῖ εἰς αὐτούς πλήρη
32 ἀσφάλειαν, ὁπουδήποτε καί ἄν ἤθελον εὑρεθῇ. |
Διότι ὅταν εἷς ὑπήκοος ἐκπληρώνῃ τά πρός τάς Ἀρχάς καθήκοντά του µέ ἀκρίβειαν, ἡµεῖς οἱ Πιστοί ὀφείλοµεν µέ τήν σειράν µας νά τοῦ παραχωρήσωµεν κατ’ ἀνάγκην ἀσφάλειαν καί προστασίαν, καθώς ἐπίσης καί οἱ µεταγενέστεροί µας.
|
Ἄς παύσουν λοιπόν νά µέµφωνται αὐτούς διά τά σφάλµατά των, διότι ἤδη ἐδήλωσαν ὑποταγήν καί ὑπακοήν. |
Ἄς ἔχουν λοιπόν πλήρη καί ἀπόλυτον ἀσφάλειαν, ὅσον ἀφορᾷ τήν ζωήν των, τούς Ναούς των, τάς πεποιθήσεις των καί ὅλους τούς πρός προσκύνησιν τόπους, τούς ὁποίους κατέχουν
τώρα ἐντός ἤ ἐκτός τῆς πόλεως, δηλαδή τόν ΚΑΜΑΜΕ (τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως), τόν Ναόν τῆς Βηθλεέµ, ὅπου ὁ Ἰησοῦς εἴθε ἡ εἰρήνη νά εἶναι ἐπ’ Αὐτοῦ ἐγεννήθη, τόν µέγαν Ναόν καί τό Σπήλαιον µέ τάς τρεῖς αὐτοῦ πύλας, τήν νότιον, τήν βόρειον καί τήν δυτικήν. Αὐτοί καί οἱ ὑπόλοιποι χριστιανοί,
οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐδῶ, Γεωργιανοί, καί Ἀβησσυνοί, καθώς καί Φράγκοι, Κόπται, Σύριοι, Ἀρµένιοι, Νεστοριανοί, Ἰακωβῖται καί Μαρωνῖται, οἱ ὁποῖοι θά ἔλθουν ὡς ἁπλοῖ προσκυνηταί
καί θά ὑπάγωνται εἰς τόν ῥηθέντα Πατριάρχην. |
Ἄς ἔχουν τήν πρωτοκαθεδρίαν ἐπί ὅλων τῶν ἄλλων συµφώνως πρός ὅ,τι παρεχωρήθη εἰς αὐτούς ἐκ µέρους τοῦ Προφήτου καί πεφιληµένου Ἀγγελιαφόρου τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐτίµησεν αὐτούς µέ τό σηµεῖον τῆς ἐπιχάριτος χειρός του καί διέταξε νά χορηγηθῇ εἰς αὐτούς προστασία καί ἀσφάλεια. Τοιουτοτρόπως καί ἡµεῖς ἐπίσης, οἱ ἀληθεῖς πιστοί, ὀφείλοµεν νά συµπεριφερθῶµεν, τιµῶντες τό παράδειγµα Ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐνήργησεν εὐµενῶς πρός αὐτούς. |
Ὅλοι οἱ Χριστιανοί προσκυνηταί τοῦ Παναγίου Τάφου ὀφείλουν νά δίδουν εἰς τόν Πατριάρχην µίαν δραχµήν καί 1/3 τῆς ἀργυρᾶς δραχµῆς. Πᾶς γνήσιος πιστός, ἀνήρ, ἤ γυνή, δικαστής
ἤ Κυβερνήτης, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ καθήκοντα δικαστοῦ ἐπί τῆς γῆς, πρέπει νά σέβηται, ὅ,τι πληρεξουσίως ἔχοµεν χορηγήσει,
πλούσιος ἤ πένης, µουσουλµᾶνος ἤ µουσουλµανίς, µαθητής τοῦ Προφήτου. |
Διά τόν λόγον τοῦτον ἔχοµεν ἐκδώσει χάριν αὐτῶν τό παρόν Διάταγµα. Ἄς ἐνεργοῦν ὅλοι συµφώνως πρός τά ἐν αὐτῷ διαλαµβανόµενα καί ἄς ἔχῃ τοῦτο, εὑρισκόµενον εἰς τάς χεῖράς των, διηνεκές κῦρος. |
Δόξα τῷ Θεῷ τῶν κόσµων καί ἀρκεῖ δι’ ἡµᾶς ὁ Θεός ὁ προστάτης, ὁ κεχαριτωµένος. Ἐγένετο τήν 20ήν Rabiul – awel τοῦ 15ου ἔτους τῆς ἀποδηµίας τοῦ Προφήτου. |
Ἄς εἶναι παραβάτης τῆς Συµβάσεως τοῦ Θεοῦ καί µισητός ἀπέναντι τοῦ προσφιλοῦς Του Προφήτου ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θά ἐνεργήσῃ ἀντιθέτως πρός τό περιεχόµενον τοῦ Διατάγµατος αὐτοῦ.»1 |
| |
1. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τό ἀραβικόν κείµενον, τοῦτο εὑρίσκεται ἔν τινι χειρογράφῳ τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῶν Παρισίων, Histoire de Jerusalem et d’ Hebron, τµῆµα τοῦ Saint Germain des Pres, ἀριθµ. 100. Βλ. Sesostris Sidarous Πασᾶ: Des Patriarcats σελ. 510-512. |
|
