Ἡ πόλις Βηθσαϊδὰ ὑπῆρξε ἡ πατρὶς τῶν ἀποστόλων Πέτρου, Ἀνδρέου καὶ Φιλίππου. Ἀναφέρεται, ἐπίσης, ὅτι πολλὰς φορὰς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐπεσκέφθη μὲ τοὺς μαθητὰς Του τὴν ἱερὰν αὐτὴν πόλιν. Τὸ ὄνομά της σημαίνει εἰς τὴν Ἐβραϊκὴν τόπος ἁλιείας. Ἡ ἵδρυσίς της ἀναφέρεται εἰς τὴν Ἑλληνιστικὴν ἐποχήν. Εἰς τὰ χρόνια τῆς Βασιλείας τοῦ Φιλίππου, ἀρχὰς τοῦ πρώτου αἰῶνος, τὸ μικρὸν αὐτὸ χωρίον ἔγινε πόλις καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Ἰουλιάς. Κατὰ τοὺς ρωμαϊκοὺς χρόνους ὑπῆρξε ἡ ἀξιολογοτέρα πόλις τῆς Λίμνης τῆς Τιβεριάδος. Τὸν 6ον αἰῶνα αἱ πηγαὶ μαρτυροῦν τὴν ἵδρυσιν βυζαντινῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ἀκμήν της κατὰ τὴν Βυζαντινὴν περίοδον.