Ἡ Ἁγιοταφιτικὴ ἀδελφότης ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνας τοῦ Χριστιανισμοῦ ἔχει τὴν μεγάλην εὐλογίαν καὶ τιμήν, μέσῳ μυρίων ἀντιξοοτήτων, νὰ δίδει τὴν Ὀρθόδοξην μαρτυρίαν τῆς χριστιανικῆς πίστεως εἰς τοὺς Ἁγίους τόπους, συνδεoμένην ἄμεσα μὲ τὸ κοσμοσωτήριον γεγονὸς τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου μας. Ἀνέκαθεν εἰς τὴν πολυπάθητην αὐτὴν περιοχὴν γινόταν ἀγῶνας διατηρήσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ σταθεροῦ θεμελίου τῆς πίστεως μας μὲ συνεχῆν ἐπαγρύπνησιν, θάρρος καὶ μαχητικότηταν. Εἰς τὸν ἀγῶναν αὐτόν, πρωταρχικὸν ρόλον ἔπαιξαν τὰ ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τοῦ Πατριαρχείου μας.

    Ἡ Ἁγιοταφιτικὴ ἀδελφότης ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεώς της διατήρησε σχολάς διαφόρων βαθμίδων διὰ τὴν μόρφωσιν κληρικῶν, ἱκανῶν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ὑψηλὴν πνευματικὴν ἀποστολήν της. Ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 19ου αἰῶνος ἕως τάς ἀρχάς τοῦ 20ου αἰῶνος ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων διέθετε τὴν περίφημην Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Σταυροῦ, ἡ ὁποία ἀνέδειξε πληθώρα διακεκριμένων Θεολόγων, μεταξὺ αὐτῶν καὶ καθηγητάς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἀξιομνημόνευτον ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς τῆς μαθητείας τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου κ.κ Θεοφίλου Γ΄ εἰς τὴν Πατριαχικὴν Σχολὴν τοῦ Ἱεροῦ Κοινοῦ τοῦ Παναγίου Τάφου. Εἰσήχθη τὸν Ἰούλιον τοῦ 1964, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπεφοίτησε τὸν Ἰούνιον τοῦ 1970.

    Ἡ Ἀδελφότης σήμερα διαθέτει τὴν Πατριαρχικὴν Σχολήν, ἡ ὁποία εἶναι Γυμνάσιον καὶ Λύκειον κὰθ’ ὅλα ἰσότιμη πρὸς τὰ δημόσια σχολεῖα μέσης ἐκπαιδεύσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικράτειας, ἀναγνωρισμένη ἀπὸ τὸ κράτος, ἀπὸ τὸ 1911. Ἡ Πατριαρχικὴ Σχολὴ ἀκολουθεῖ τὸ πλῆρες πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐμπλουτισμένο μὲ εἰδικὰ μαθήματα τὰ ὁποῖα καλύπτουν τὸν εἰδικὸν ρόλον της. Τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν ἀποτελοῦν καθηγηταί ἀποσπασμένοι ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ πτυχιοῦχοι κληρικοὶ τοῦ Πατριαρχείου. Ἡ Σχολή, ἡ ὁποῖα διαθέτει καὶ Οἰκοτροφεῖον, στεγάζεται εἰς κτήριον τοῦ Πατριαρχείου, εἰς τὸν λόφον τῆς Ἁγίας Σιῶν, λίγα μέτρα ἀπὸ τὸ Ὑπερῶον ὅπου συνετελέσθη ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος καὶ ἡ ἐπιφοίτησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς. Τὸ Πατριαρχεῖον ἔχει ὅλη τὴν φροντίδαν τῶν μαθητῶν καὶ ἀναλαμβάνει ὅλας τάς δαπάνας τους, διὰ τὴν φοίτησιν τους, τὴν διαβίωσίν τους καὶ γενικότερα τάς ὁποιαισδήποτε ἀνάγκας τους κατὰ τὴν διαμονήν τους εἰς τὴν Σχολήν.

    Οἱ μαθηταῖ ἐκτὸς τῶν ὡρῶν διδασκαλίας αἱ ὁποῖαι διεξάγονται τάς πρωϊνάς ὧρας ἔχουν προγραμματισμένη ἀπογευματινὴ μελέτη καὶ συμμετέχουν εἰς τάς μεγαλοπρεπεῖς τελετάς τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων. Ἡ Σχολὴ ἀποτελεῖ τὸ φυτώριον τῆς Ἀδελφότητος ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ προέλθουν οἱ αὐριανοὶ Ἁγιοταφίται Πατέρες. Στόχος της εἶναι ἡ προετοιμασία νέων ἱκανῶν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ὑψηλὴν ἀποστολὴν τῆς ἐθνικῆς καὶ πνευματικῆς κληρονομιᾶς τῆς Ἁγιαταφιτικῆς Ἀδελφότητος .

    Οἱ ἀπόφοιτοί της σχολῆς μετὰ ἀπὸ ἐλευθέραν προσωπικήν τους ἐπιλογὴν μποροῦν νὰ ἐνταχθοῦυ εἰς τὴν Ἀδελφότητα καὶ μὲ τὴν φροντίδα τοῦ Πατριαρχείου νὰ συνεχίσουν τάς σπουδάς των εἰς Ἑλληνικὰ ἢ ξένα Πανεπιστήμια. Ἐὰν θελήσουν νὰ ἀποχωρήσουν μποροῦν νὰ λάβουν μέρος εἰς τάς εἰσαγωγικάς ἐξετάσεις, ἢ ἐφ’ ὃσον ἔχουν συμπληρώσει τετραετῆ τουλάχιστον φοίτησιν εἰς τὴν Σχολὴν μποροῦν νὰ λάβουν μέρος εἰς τάς εὐνοϊκάς εἰσαγωγικάς ἐξετάσεις τῶν ὁμογενῶν.

    Ἡ Σχολὴ δέχεται μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰ ὁποιονδήποτε μαθητὴ μὲ ἦθος καὶ χριστιανικάς ἀρχάς, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ ἀρχίσει ἢ νὰ συνεχίσει τάς σπουδάς του εἰς τὴν Ἁγίαν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Κύπρον ἢ τὴν ὁμογένειαν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅλα αὐτὰ δείχνουν μία ἀναμφισβήτητην πραγματικότηταν. Τὴν ὁλοφάνερην ἀρωγὴν τοῦ Πατριαρχείου μας εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν διαδικασίαν διότι ὁ Χριστιανισμὸς ζεῖ, ἀνανεώνεται, ἀνακαλύπτει δρόμους, ἀναδεικνύει διαλεκτοὺς ἀνθρώπους, ἀξίους, νὰ ἐκπροσωπήσουν ἐντόνως καὶ παραστατικῶς τὴν πνευματικὴν καὶ ἠθικήν μας ζωή. Ζοῦμε λοιπὸν αὐτὴ τὴν πολυσύνθετον πραγματικότητα ἡ ὁποῖα μας ἐπιτρέπει νὰ βιώνουμε τὴν πνευματικὴν ζωήν, δίχως νὰ ἀναιροῦμε τὸν ἑαυτόν μας. Περίλαμπρος καὶ μοναδικὴ εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ κόσμου ἡ πνευματικὴ συγκομιδὴ τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων. Ἐνισχύει μὲ τὴν παρουσίαν του καὶ τὴν ἐνεργὸν συμμετοχὴν του τὴν μαθησιακὴν διαδικασίαν, καὶ συντελεῖ εἰς τὴν ὀργανικὴν ἑνότηταν γνώσεως καὶ πίστεως. Παρέχει τὴν πλούσιαν ἐμπειρίαν τῶν καταστάσεων καὶ τῶν συνθηκῶν, ὄντας γνώστης ἐμβριθὴς τῶν ποικίλων προβλημάτων καὶ ἐμποδίων τά ὁποῖα κάθε φορὰ ἀναφύονται.

    Ἀποτελεῖ ἠθικὸν χρέος ὅλων μας, ἡ στήριξις τοῦ Θεαρέστου ἔργου, τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων. Ἔχοντας βαθειὰν συναίσθησιν ὅτι ἡ παιδεία, καὶ μάλιστα ἡ Ἐκκλησιαστικὴ, συντελεῖ εἰς τὴν ἠθικο πνευματικὴν καλλιέργειαν τοῦ ἀνθρώπου, καθιστώντας τον ἐλεύθερον και ἱκανὸν νὰ ἀντισταθεῖ εἰς τάς συγχρόνους προκλήσεις. Καλλιεργεῖ τὴν ἀνθρωπιάν, τὴν ἀγάπην, τὴν εἰλικρίνειαν, τὸν σεβασμὸν εἰς τὸν συνάνθρωπον, πετυχαίνει τὸν μετασχηματισμὸν τῶν συνειδήσεων, θέτοντάς τον εἰς τόν σωστὸν δρόμο, ἐνώπιον του Θεοῦ. Εἶναι αἰώνιον ἀγαθόν, ἀνώτερον ἀπό τὸν πλοῦτον, τὴν δόξαν, τὴν ὀμορφιάν, τὴν εὐγενικὴν καταγωγήν καί τὴν σωματικὴν ρώμην. Παραμένει καὶ συνοδεύει τὸν ἄνθρωπον εἰς ὁλόκληρην τὴν πνευματικήν καὶ ἠθικὴν ζωήν του, ὁδηγώντας τον εἰς ἔργα ἀθάνατα.