Ἡ Ἱερά Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἀρχηγόν αὐτῆς ἔχουσα τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἱεροσολύµων, συγκροτεῖται νῦν ἐκ πάντων τῶν ἀνηκόντων τῷ Πατριαρχείῳ Μητροπολιτῶν, Ἀρχιεπισκόπων, Ἐπισκόπων, Ἀρχιµανδριτῶν, Ἱεροµονάχων, Διακόνων, Μοναχῶν καί Δοκίµων. Συνολικός ἀριθµός ἀδελφῶν διαβιούντων ἐν τῷ Κεντρικῷ Μοναστηρίῳ, τοῖς Πανιέροις Προσκυνήµασι καί ταῖς Ἱεραῖς Μοναῖς, 110. |
Ἡ Ἱερὰ Ἁγιοταφιτικὴ Ἀδελφότης διέπεται ἀπὸ τοὺς Ἐκκλησιαστικοὺς Κανόνας καὶ θεσμοὺς τῆς Μοναχικῆς Πολιτείας. Ἡ σύστασίς της ἀνάγεται εἰς τὸν 4ον αἰῶνα. Ἔχει ὡς ἱεράν ἀποστολὴν της τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν Ἁγίαν Γῆ, τὴν διαφύλαξιν καὶ περιφρούρησιν τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, καὶ τὴν πνευματικὴν καθοδήγησιν τοῦ Ὀρθοδόξου ποιμνίου. |
Τὰ μέλη τά ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν Ἁγιοταφιτικὴν Ἀδελφότηταν εἶναι ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης, Μητροπολίται, Ἀρχιεπίσκοποι, Ἀρχιμανδρῖται, Πρωτοσύγκελλοι, Ἱερομόναχοι, Διάκονοι, Μοναχοί. Σταθερῆ καὶ μόνιμη διαμονῆ τῆς Ἀδελφότητας εἶναι τό κεντρικòν μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου καί τῆς Ἁγίας Ἑλένης εἰς τὴν Ἁγίαν Πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ. Πολλὰ μέλη της ὑπηρετοῦν εἰς ἄλλας μονάς καὶ διακονίες (εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν), ὑπαγόμενες εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. |
Τὸ Ἱερὸν Κοινόν τοῦ Παναγίου Τάφου διοικεῖται ἀπὸ τὴν δεκαοκταμελῆ Διαρκῆ Σύνοδον, ἀποτελουμένη ἀπὸ Ἀρχιερεῖς καὶ Ἀρχιμανδρίτας, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Πατριάρχου. Μὲ ἀξιοθαύμαστην πνευματικὴν δραστηριότητα ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ποιμαίνει, σύμφωνα μὲ τὸν ἀρχαιότατον τίτλον του, «τὴν Ἁγίαν Πόλην Ἱερουσαλήμ, πᾶσαν Παλαιστίνην, Συρίαν, Ἀραβίαν, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἁγίαν Σιῶν». |
Οἱ Συνοδικοὶ διορίζονται ἀπὸ τὸν Πατριάρχην. Ἡ πνευματικὴ δικαιοδοσία τῆς Ἀδελφότητος ἐκτείνεται εἰς τὴν Ἰορδανίαν, Ἰσραήλ, Γάζαν, Σαουδικὴν Ἀραβίαν, καὶ ἡ ἀριθμητικὴ δύναμίς της ἀνέρχεται σὲ 100 ἀδελφοὺς μοναχούς, ἐνῶ ἡ εἰσδοχή εἰς τοὺς κόλπους της ἀπόκειται εἰς τὸν Πατριάρχην καὶ τὴν περὶ Αὐτοῦ Ἱερὰν Σύνοδον. |
Ἡ Ἁγιοταφιτικὴ Ἀδελφότης συντηρεῖ Σχολεῖα καὶ ἄλλα φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα εἰς τὸν Θεοβάδιστον τόπον. Τὸ σύστημα διοικήσεώς της εἶναι διαφορετικὸ ἀπὸ τῶν ὑπολοίπων Ἐκκλησιῶν, λόγῳ τοῦ ἰδιοτύπου τρόπου Ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως τῶν Πανάγιων Προσκυνημάτων. |
Ἁπτὴ πραγματικότητα ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἁγιοταφιτικὴ Ἀδελφότης διῆλθε κρισίμους περιόδους καὶ ἀντιμετώπισε τόσο τὴν μανίαν τῶν ἀλλοθρήσκων ὅσον καὶ τὸ μίσος –φανατισμὸ- τῶν ἑτεροδόξων Λατίνων καὶ Ἀρμενίων, οἱ ὁποῖοι, διαθέτοντας ἀπεριόριστα ὑλικὰ καὶ πολιτικὰ μέσα, ἤρπαζον τὰ Πανάγια Προσκυνήματα καὶ ὁδηγοῦσαν τοὺς ἀδελφοὺς εἰς κρίσεις, φυλακάς, ἐξορίας καὶ ἐνίοτε καὶ εἰς τὸν θάνατον. |
Παρὰ τὴν κατοχύρωσιν τῶν ἀπαραγράπτων Ἑλληνικῶν δικαιωμάτων εἰς τὰ Πανάγια Προσκυνήματα ἀπὸ τάς διεθνεῖς συνθῆκας, τὰ πλήθη τῶν ἐγγράφων καὶ τῶν φιρμανῖων τά ὁποῖα ἐπικυρώνουν καὶ προστατεύουν τὴν μακραίωναν πνευματικήν του πορείαν, αἱ ἀπόπειραι παραβιάσεως τοῦ προσκυνηματικοῦ καὶ διοικητικοῦ καθεστῶτος εἶναι σχεδὸν καθημεριναί. |
Ὡστόσο παρὰ τάς ἀντιξοότητας οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι μοναχοὶ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἀνταποκρίνονται πλήρως εἰς τὴν ὑψηλὴν ἀποστολὴν των ὡς θεματοφύλακας τῆς Ἱερᾶς παρακαταθήκης τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, ταγμένοι εἰς τὸν Θεῖον ἔργον τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καὶ τῆς εἰρήνης. |
|
Ἡ Α. Θ. Μακαριότης, ὁ Πατριάρχης κ.κ. Θεόφιλος |
| Ὁ Μητροπολίτης Καισαρείας κ. Βασίλειος |
|
| Ὁ Μητροπολίτης Σκυθοπόλεως κ. Ἰάκωβος |
| Ὁ Μητροπολίτης Πέτρας κ. Κορνήλιος |
| Ὁ Μητροπολίτης Πτολεµαΐδος κ. Παλλάδιος |
| Ὁ Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός |
| Ὁ Μητροπολίτης Νεαπόλεως κ. Ἀµβρόσιος |
| Ὁ Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος |
| Ὁ Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιµόθεος |
| Ὁ Μητροπολίτης Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος |
| Ὁ Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεράσων κ. Θεοφάνης |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιβεριάδος κ. Ἀλέξιος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀβήλων κ. Δωρόθεος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰόππης κ. Δαµασκηνός |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Ἀρίσταρχος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Θαβωρίου κ. Μεθόδιος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰορδάνου κ. Θεοφύλακτος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σεβαστείας κ. Θεοδόσιος |
| Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀσκάλωνος κ. Νικηφόρος |
|
