Δυτικά τῆς Γαλιλαίας εἶναι κτισμένη ἡ ἀρχαία Καπερναούμ. Ἡ ὄνομά της Κφάρ-Τεχούμ, ἡ ὁποῖα σημαίνει «χωριὸ συνόρου». Κατὰ τὴν βυζαντινὴν ἐποχήν, (4ος -6ος αἰῶνας) ἡ Καπερναοὺμ ἦτο ἀναγνωρισμένη ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότεραν χριστιανικὰν προσκυνηματικὰ κέντρα, διότι συνδεόταν στενὰ μὲ τὰ γεγονότα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ἀπό τὴν Καπερναοὺμ καταγόταν οἱ πιὸ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους, ἐπίσης ἐκεῖ δίδαξε διὰ πρώτη φορᾶ τὸ μυστήριόν τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί εἰς τὰ περιχωρὰ της ἐξεφώνησε τὴν περίφημη «Ἐπὶ τοῦ Ὂρους Ὁμιλία του». Εἰς τὰ περίχωρα τῆς περίφημης πόλεως ἔκανε τὰ περισσότερα θαύματα του ὅπως τὸ θαῦμα τοῦ δαιμονισμένου, τοῦ παραλύτου, τῆς πεθερᾶς τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου καί τοῦ ὑπηρέτου τοῦ Ρωμαίου Ἑκατοντάρχου.