Πλῆθος γεγονότων συνδέονται μὲ τὸ μέρος αὐτὸ τῆς Ἁγίας Γῆς, καθὼς ἡ φυσική του ὀμορφιὰ τὸ καθιστᾶ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ χριστιανισμοῦ ἕνα πολυσύχναστον ἱερὸν προσκύνημα καὶ ἕνα εὐχάριστον τόπον διαμονῆς καὶ ἐπισκέψεως. Ἡ λίμνη τῆς Τιβεριάδος κατέχει τὸ νότιον μέρος τῆς Γαλιλαίας. Βρίσκεται 212 μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς Μεσογείου. Τὸ ὄνομα τῆς λίμνης εἰς τὰ ἐβραϊκὰ καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην εἶναι Κινέρετ καὶ προέρχεται ἀπὸ τὴν λέξιν Κινόρ, το ὁποῖο σημαίνει βιολὶ καὶ αὐτὸ διότι τὸ σχῆμα τῆς λίμνης ἀπὸ ψηλὰ μοιάζει καταπληκτικὰ μὲ τὸ μουσικὸν αὐτὸ ὄργανον. Εἰς τὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια ὀνομάζεται Λίμνη τῆς Γεννησαρέτ. Κατὰ τοὺς βυζαντινοὺς χρόνους, ὅπως καὶ σήμερα εἰς ὅλα τὰ μέρη γύρω ἀπὸ τὴν Λίμνην τά ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, ἒχουν κτιστεῖ ναοὶ καὶ μοναστήρια. Ὁ προσκυνητὴς μπορεῖ ἐπίσης νὰ δεῖ γύρω ἀπό τὴν λίμνην ὄχι μόνο τάς αὐθεντικάς τοποθεσίας τῶν θαυμάτων τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Εὐαγγελικῶν συμβάντων, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἐρείπια πρωτοχριστιανικῶν μνημείων .