Λίαν πρωῒ τὸ Μέγα Σάββατον, δύναται νὰ παρατηρήσῃ κανεὶς ἀσυνήθιστον κίνησιν εἰς τοὺς δρόμους τῆς Παλαιᾶς Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων, κυρίως τῆς χριστιανικῆς συνοικίας πέριξ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καὶ τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.
Προσκυνηταὶ διαφόρων ἡλικιῶν καὶ ἐθνικοτήτων, προσερχόμενοι ἐκ διαφόρων κατευθύνσεων, κατευθύνονται πρὸς ἕν κέντρον, πρὸς τὸν Πανίερον Ναὸν τῆς Ἀναστάσεως. Φθάνοντες εἰς τὰ ὁδοφράγματα τῆς Ἀστυνομίας, οἱ προσκυνηταὶ συνωστίζονται ἀμετακινήτως. Ἄλλοι ἀναμένουσιν ἔμπροσθεν τῶν ὁδοφραγμάτων, ἕως ὅτου ἀνοίξῃ ὁ Ναὸς καὶ ἄλλοι, ὅσοι ἐπιτυγχάνουσιν νὰ προσπερνοῦν τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀστυνομίας, παρακολουθοῦσιν τὴν θείαν Λειτουργίαν τοῦ Μεγάλου Σαββάτου εἰς τὰ κοντινὰ μοναστήρια τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, τῆς Παναγίας Σεϊδανάγιας, τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος κ.ἄ. Τὸ Μέγα Σάββατον εἰς τὴν γλῶσσαν τῶν ἐντοπίων εἶναι γνωστὸν ὡς «Σάββατον τοῦ Φωτός», ὡς «Σαμπὰτ Ἰνοὺρ» εἰς τὰ Ἀραβικὰ καὶ «Σιαμπὰτ Χὰ -Ὂρ» εἰς τὰ Ἑβραϊκά.
Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων καὶ πάσης Παλαιστίνης δέχεται τὰς ἀποστολάς, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται ἐπὶ τούτου, διὰ νὰ μεταφέρουν τὸ Ἅγιον Φῶς εἰς τὰς Ἐκκλησίας καὶ τὰς χώρας αὐτῶν, εἰς τὴν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθοδοξίαν. Τὴν 12ην μεσημβρινὴν ὥραν ὁ Μακαριώτατος ξεκινᾶ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖον καὶ διὰ τῶν βαθμίδων τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου κατέρχεται εἰς τὸν Πανίερον Ναὸν τῆς Ἀναστάσεως. Ἀπὸ τῆς Ἀποκαθηλώσεως διὰ τῆς θύρας τοῦ δεξιοῦ χοροῦ ἔρχεται εἰς τὸ Ἱερὸν Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ, ἔνθα προσέρχονται οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρμενίων, τῶν Συριάνων καὶ τῶν Κοπτῶν, διὰ νὰ λάβουσιν τὴν εὐλογίαν τῆς ἁφῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός. Ἐν συνέχειᾳ ὁ Μακαριώτατος ἐνδύεται τὴν Πατριαρχικὴν στολὴν Αὐτοῦ πρὸ τῆς Ἁγίας Τραπέζης τοῦ Καθολικοῦ, μεθ' ἧς καὶ προεξάρχει τῆς λιτανείας τρὶς πέριξ τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου, εὐλογῶν τὴν εἴσοδον ἀπὸ τοῦ Καθολικοῦ. Τὴν στολὴν ταύτην ἀπεκδύεται πρὸ τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου, εἰς ὃ καὶ εἰσέρχεται ἐνδεδυμένος μόνον λευκὸν στιχάριον καὶ ἐπιτραχήλιον. Εἰσελθὼν εἰς τὰ ἐνδότερα τοῦ Παναγίου Τάφου μόνος ὁ Μακαριώτατος, ἀναγιγνώσκει τὴν καθιερωμένην εὐχὴν τοῦ Ἁγίου Φωτός, ὃ καὶ μεταδίδει εἰς τὰς χιλιάδας τῶν ἐν ἀδημονίᾳ ἀναμενόντων πιστῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ λαμβάνουσιν αὐτὸ εἰς τὰς λαμπάδας αὐτῶν καὶ φέρουσιν τοῦτο εἰς χείρας, μέτωπα, ὄμματα μετὰ πίστεως, βεβαιότητος, ἐλπίδος, χαρᾶς, ἀγαλλιάσεως, φωνῶν ἀλαλαγμοῦ καὶ χαρμοσύνου κρούσεως κωδώνων. Κρατῶν τὰς δεσμίδας τῶν λαμπάδων ὁ Μακαριώτατος ἐξέρχεται ἐκ τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ ἱερὸν Βῆμα καὶ τὸ Σκευοφυλάκιον. Ἐντεῦθεν ἐν συνοδείᾳ Πατέρων καὶ τῶν μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀποστολῆς ἀνέρχεται εἰς τὸ Πατριαρχεῖον ἐν χαρμοσύνῳ κωδωνοκρουσίᾳ καὶ χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ.

Ἡ ἀπὸ τῆς πρωΐας τοῦ Μεγάλου Σαββάτου ἀρξαμένη ἑορτὴ τῆς Ἀναστάσεως διὰ τῆς Ἑσπερινῆς θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ὁλοκληροῦται τὴν νύκτα τῆς Ἀναστάσεως εἰς τὸν Πανίερον Ναὸν τῆς Ἀναστάσεως διὰ θείας Λειτουργίας εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν Ζωοδόχον Τάφον τοῦ Κυρίου, ἐν ᾧ ἐτάφη καὶ ἐξ οὗ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, συλλειτουργούντων Αὐτῷ Ἀρχιερέων τοῦ Πατριαρχείου, πολλῶν ἱερέων Ἁγιοταφιτῶν καὶ παρεπιδημούντων ἱερέων ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ τῇ συμμετοχῇ πανδήμου πλήθους ὀρθοδόξων ἐντοπίων ἐξ Ἑλλάδος, Κύπρου, Ρωσίας, Ρουμανίας, Σερβίας, Βουλγαρίας καὶ ἐξ ἄλλων χωρῶν.
Ἡ θεία Λειτουργία καὶ ἡ συμμετοχὴ ἐν αὐτῇ εἰς τὸ μυστήριόν τῆς θείας Εὐχαριστίας ἐστὶ ὄντως βαθεία ἐμπειρία καὶ γεῦσις τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ Ἀχράντου Σώματος καὶ τοῦ Τιμίου Αἵματος Αὐτοῦ καὶ ἐν ταπεινώσει προβολὴ τῆς Ὀρθοδόξου παρουσίας εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους.

Τὴν πρωϊνὴν ὥρα τῆς Κυριακῆς ἀκολουθεῖ ἡ τελετὴ τῆς Ἀγάπης ἢ τῆς «Δευτέρας Ἀναστάσεως». Οἱ Ἁγιοταφῖται Πατέρες συγκεντρώνονται εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν Πατριαρχείων, ἔνθα, ἀσπαζόμενοι ἀλλήλους, ἐνδύονται πλήρεις τὰς ἀρχιερατικὰς καὶ ἱερατικὰς αὐτῶν στολὰς καὶ ἀναγιγνώσκουσιν ἐναλλὰξ τὴν πασχάλιον θ' ἐνάτην ὥραν, ἐν ᾧ ψάλλεται ὑπὸ τῶν ἱεροψαλτῶν μελωδικῶς τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ τὸ «Ἀναστάσεως ἡμέρα».
Κατόπιν, ξεκινᾶ ἐν πομπῇ ἐπισήμῳ καὶ λαμπρὰ λιτανεία μετὰ τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, προεξάρχοντος τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ἐκ τοῦ Πατριαρχείου καὶ διὰ τῆς χριστιανικῆς ὁδοῦ, εἰς τὰς ἄκρας τῆς ὁποίας ἵστανται ἐν χαρᾷ πολλοὶ χριστιανοὶ καὶ πολλοὶ ἐκπρόσωποι τοῦ τύπου, ἑλληνικοῦ καὶ ἐντοπίου, καὶ φθάνουσιν εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως. Ἐνταῦθα ἀνεπέμπεται δέησις, μεθ' ἣν διὰ τοῦ προσκυνήματος τῆς ἁγίας Ἀποκαθηλώσεως καὶ τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου τοῦ Ἁγίου Τάφου, γίγνεται ἡ εἴσοδος εἰς τὸ Καθολικόν. Ἐνταῦθα ἐν τῷ Ἑσπερινῷ ἀναγιγνώσκεται ἡ ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Ἁγίου Εὐαγγελίου περικοπὴ τῆς ἐμφανείας τοῦ Κυρίου εἰς τοὺς μαθητάς, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, τὴν πρώτην τῆς Ἀναστάσεως ἡμέραν, ὅτε καὶ ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χείρας καὶ τὴν πλευρὰν Αὐτοῦ, ἀπόντος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ. Τότε εἶπον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ ὅτι ὁ Κύριος ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν καὶ οὗτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὅτι «ἐὰν μὴ ἴδῳ ἐν ταῖς χερσὶν Αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων καὶ βάλῳ τὴν χείραν μου εἰς τὴν πλευρὰν Αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω» (Ἰω. 20,25). Διὰ τῆς ἀκολουθίας ταύτης κλείνει ὁ κύκλος τῶν ἑορτῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ ἀνοίγει ὁ κύκλος τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων.