Εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους ὑπάρχουν ἑβδομήκοντα ὀρθόδοξα μοναστήρια, ἀνδρικὰ καὶ γυναικεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ ἑξήκοντα ἓν εἶναι ἑλληνικὰ καὶ ἀνήκουν εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ὀχτὼ εἶναι ρωσικὰ καὶ ἓν ρουμανικόν. Τὰ ἑλληνικὰ μοναστήρια εὑρίσκονται ἐκτισμένα διάσπαρτα εἰς τὴν Ἁγίαν Γῆν, εἰς ἱεροὺς χώρους καὶ ἐρείπια, ἐνῶ τριάκοντα εἶναι ἐκτισμένα εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀρθοδόξων μοναστηριῶν σήμερον εἶναι ἀσυγκρίτως μικρότερος ἀπὸ αὐτὸν κατὰ τὴν βυζαντινὴν ἐποχήν, 4ον – 7ον αἰῶνα. Ἡ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα, ἡ ὁποία ἀνάγει τὴν ἀρχήν της εἰς τὴν βυζαντινὴν ἐποχὴν εἶναι ἡ μόνη ἀπὸ τὰς μονὰς τῆς ἐρήμου, ἡ ὁποία κατώρθωσε νὰ ἐπιβιώσῃ μέχρι σήμερον ἀλώβητος. Τὰ μοναστήρια τοῦ Ἀββᾶ Θεοδοσίου, τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Χοζεβίτου, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καὶ τοῦ Ἁγίου Γερασίμου ἀνεκαινίσθησαν καὶ ἐπανδρώθησαν μόλις τὸν προηγούμενον αἰῶνα. Ἀπὸ τὰ λοιπὰ μοναστήρια, ἄλλα εἶναι ἐρειπωμένα καὶ ἄλλα δὲν ἔχουν ἀκόμα ἀνασκαφεῖ.