Εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους ὑπάρχουν ἑβδομήκοντα ὀρθόδοξα μοναστήρια, ἀνδρικὰ καὶ γυναικεία, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ ἑξήκοντα ἕνα εἶναι ἑλληνικὰ καὶ ἀνήκουν εἰς τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, ὀχτὼ εἶναι ρωσικὰ καὶ ἕνα ρουμανικόν. Τὰ ἑλληνικὰ μοναστήρια βρίσκονται κτισμένα διάσπαρτα εἰςτὴν Ἁγίαν Γῆν, εἰς ἱεροὺς χώρους καὶ ἐρείπια, ἐνῶ τριάντα εἶναι κτισμένα εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀρθοδόξων μοναστηριῶν σήμερα εἶναι ἀσυγκρίτως μικρότερος μὲ αὐτὸν κατὰ τὴν βυζαντινὴν ἐποχήν, 4ον – 7ον αἰῶνα. Ἡ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα, ἡ ὁποῖα ἀνάγει τὴν ἀρχήν της εἰς τὴν βυζαντινὴν ἐποχὴ εἶναι ἡ μόνη ἀπὸ τάς μονάς τῆς ἐρήμου ἡ ὁποῖα κατόρθωσε νὰ ἐπιβιώσει μέχρι σήμερα ἀλώβητος. Τὰ μοναστήρια τοῦ Ἀββᾶ Θεοδοσίου, τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Χουζεβίτου, τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καὶ τοῦ Ἁγίου Γερασίμου ἀνακαινίσθησαν καὶ ἐπανδρώθησαν μόλις τὸν προηγούμενον αἰῶνα. Ἀπὸ τὰ λοιπὰ μοναστήρια, ἄλλα εἶναι ἐρειπωμένα καὶ ἄλλα δὲν ἔχουν ἀκόμα ἀνασκαφῇ.