Σαμάρεια ὀνομάζεται τὸ κεντρικὸν μέρος τῆς Ἁγίας Γῆς. Προέρχεται ἀπὸ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Σομρῶν, τὴν ὁποίαν ἵδρυσε ὁ βασιλεὺς Ὀμρὶ τὸ 880 π.Χ. Τὴν περίοδον τῶν Περσῶν ἐδόθη τὸ ὄνομα Σαμάρεια καὶ ἐχρησιμοποιήθη διὰ ὁλόκληρον τὴν κεντρικὴν Παλαιστίνην. Ἡ Σαμάρεια, ὡς γεωγραφικὴ περιοχὴ εἶναι συνδεδεμένη περισσότερον μὲ τὰ γεγονότα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰσραὴλ Ὀμρί, Ἀχαὰβ καὶ ἄλλοι τὴν ἐστόλισαν καὶ τὴν ἐπλούτισαν μὲ ὡραῖα κτήρια καὶ πολυτελῆ ἀνάκτορα. Εἰς τὰ ἀνάκτορα αὐτὰ ἔζησε ἡ θρυλικὴ Ἰεζάβελ, ἡ γυναίκα τοῦ βασιλέως Ἀχαάβ, ἡ ὁποία ἔφερε ἀπὸ τὴν Φοινίκην τὴν λατρείαν τοῦ Βάαλ καὶ ἐξώργισε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν Προφήτην Ἠλίαν. Τὸ 30 π.Χ., ἡ πόλις ἦλθε εἰς τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως Ἡρώδου, ὁ ὁποῖος τὴν ὠχύρωσε, τὴν ἐκαλλώπισε μὲ πολυτελῆ κτήρια καὶ τὴν ὠνόμασε Σεβάστειαν πρὸς τιμὴν τοῦ Σεβαστοῦ Αὐγούστου.

     Διὰ τὸν σημερινὸν χριστιανὸν προσκυνητήν, προσφέρει ὀλίγους χώρους, οἱ σπουδαιότεροι τῶν ὁποίων εἶναι :

     α) Τὰ ἐρείπια τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ὅπου καὶ ὁ τάφος του, εἰς τὸν ἀρχαιολογικὸν χῶρον τῆς Σεβαστείας.
     β) Τὸ φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, ἐκεῖ ὅπου ὁ Χριστὸς ἐσυναντήθη μὲ τὴν Σαμαρείτιδα.