Οἱ Ἅγιοι Τόποι πάντα ἀποτελοῦσαν πόλον ἕλξεως διὰ χιλιάδες χριστιανοὺς οἱ ὁποῖοι κατέφθαναν καὶ ἀκόμα καὶ σήμερα καταφτάνουν ἀπὸ ὅλα τά μέρη τοῦ πλανήτου διὰ νὰ βιώσουν τὴν πραγματικὴν κοινωνίαν μὲ τὴν ἀπόλυτην ἁγιότηταν τῶν τόπων αὐτῶν. Τὸ ταξίδι, ἐμπειρία ζωῆς, καὶ τὰ βιώματα ἀνεπανάληπτα. Δὲν εἶναι τυχαῖον το γεγονός,ὅτι ὅποιος ἔχει πραγματοποιήσει αὐτὴν τὴν περιήγησιν εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους τὸ δηλώνει περίτρανα καὶ θέλει νὰ τὸν ἀποκαλοῦν χατζῆ. Ἡ λέξις εἶναι ἀραβικὴ καὶ σημαίνει τὸν μουσουλμάνον προσκυνητὴν τῆς Μέκκας καὶ τῆς Μεδίνας. Τὴν ἐποχὴν ὅμως τῆς τουρκοκρατίας διὰ τοὺς ἕλληνας ὀρθοδόξους σήμαινε τὸν προσκυνητὴν τῶν Ἁγίων Τόπων καὶ ἦταν τίτλος τιμητικός. Οἱ χατζῆδες πολλὲς φορὲς ἔπεφταν θύματα ἀπάτης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ καιροσκόπους καὶ μικροαπατεῶνες. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ Πατριαρχεῖον κατέβαλε ἰδιαιτέραν προσπάθειαν διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν προσκυνηματικῶν ταξιδιῶν καὶ τὴν ἀσφάλειάν των παρέχοντας ὁδηγίες καθὼς καὶ ὁδηγό, τὸν Ἐμὶν Χατζὴ ἐνῶ οἱ ταξιδιῶτες φιλοξενοῦντο εἰς τὰ μετόχια. Τὸ προσκυνηματικὸν ταξίδι ἀπαιτοῦσε ψυχικὴν καὶ σωματικὴν κάθαρσιν μὲ προσευχὴν καὶ νηστείαν. Τὸ προσκύνημα εἰς τοὺς ἱεροὺς τόπους ἀπαιτεῖ ἀπόλυτη κατάνυξιν καθὼς ἡ ἀκτινοβολία του πλημμυρίζει τὴν ψυχὴν τοῦ χριστιανοῦ μὲ ἁγιότητα καὶ θείαν χάριν.