Ἐπίσκοποι (1)

 

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πέτρας κ. Κορνήλιος (κατά κόσμον Ἐμμανουήλ) Ροδουσάκης ἐγεννήθη τῷ 1936 ἐν Μαγαρικαρίῳ Ἡρακλείου Κρήτης. Εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο τῷ 1951.

Ἀπεφοίτησε τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς και ἐκάρη Μοναχός τῷ 1958. Ἐχειροτονήθη Διάκονος τῷ 1959. Ἐσπούδασε τήν Ἱεράν Ἐπιστήμην ἐν τῇ κατά Χάλκην Θεολογικῇ Σχολῇ.

Ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος τῷ 1964 καί προήχθη εἰς Ἀρχιμανδρίτην τῷ 1965. Τῷ 1967 ἀπεστάλη διά μετεκπαίδευσιν εἰς τό ἐν Γενεύῃ Οἰκουμενικόν Ἰνστιτοῦτον καί τῷ 1972 διωρίσθη μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

Ὑπηρέτησεν ὡς Ἀρχειοφύλαξ, ὡς Καθηγητής καί Σχολάρχης τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἔτι δέ καί ὡς Ἀρχισυντάκτης και Διευθυντής τοῦ Περιοδικοῦ «Νέα Σιών» καί Πρόεδρος τῆς Ἐκπαιδεύσεως.

Τόν Ὀκτώβριον τοῦ 1976 ἐξελέγη καί ἐχειροτονήθη Ἀρχιεπίσκοπος Σεβαστείας. Τῷ 1978 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Βηθλεέμ. Τῷ 1981 διωρίσθη Πρόεδρος τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας.

Τῷ 1991 ὠνομάσθη Μητροπολίτης. Διωρίσθη Πρόεδρος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου ἐν Ἱεροσολύμοις. Τῷ 2000 διωρίσθη Πρόεδρος τῶν Οἰκονομικῶν.

Διετέλεσε Τοποτηρητής τοῦ Θρόνου. Τῷ 2001 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος. Ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου μετέσχεν εἰς διάφορα Συνέδρια καί ἀποστολάς.

Διετέλεσε Τοποτηρητής τοῦ Θρόνου καί πάλιν τῷ 2005.

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός (κατά κόσμον Ἀνδρέας) Γεωργοπέτρης ἐγεννήθη ἐν Χλωμοτινᾷ Κερκύρας τῷ 1945. Εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο τῷ 1958.

Ἀποφοιτήσας τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἐκάρη Μοναχός καί ἐχειροτονήθη Διάκονος τῷ 1964, τῷ δέ 1966 Πρεσβύτερος. Ἔλαβε τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τῷ 1967 καί διωρίσθη ἡγούμενος ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Θαβωρίου Ὄρους.

Τῷ 1972 διωρίσθη Παρασκευοφύλαξ ἐν τῷ Πανιέρῳ Ναῷ τῆς Ἀναστάσεως. Τῷ 1976 διωρίσθη ἡγούμενος ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἐν Μπετζαλλᾷ. Τῷ 1981 διωρίσθη Σκευοφυλακεύων. Τῷ 1984 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἄκρῃ.

Τῷ 1989 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ἀνθηδῶνος, διορισθείς Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἄκρῃ καί βοηθός Μητροπολίτου Ναζαρέτ. Τῷ 1991 ἐξελέγη Μητροπολίτης Ναζαρέτ.

Τῷ 2010 διωρίσθη Μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

Ἐσπούδασε τήν Ἱεράν Ἐπιστήμην ἐν τῆ Θεολογικῆ Σχολῆ Ἀθηνῶν.

Μετέσχεν ἐπισήμων ἀποστολῶν τοῦ Πατριαρχείου.

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως κ. Ἀμβρόσιος (κατά κόσμον Νικόλαος) Ἀντωνόπουλος ἐγεννήθη εἰς Πειραιᾶ τῷ 1934. Ἀφίκετο εἰς Ἱεροσόλυμα τῷ 1953. Ἀπεφοίτησε τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς τῷ 1959.

Ἐκάρη Μοναχός καί ἐχειροτονήθη Διάκονος τῷ 1957. Ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος τῷ 1962 και διωρίσθη Τελετάρχης καί εἰσηγητής τῶν Πατριαρχείων. Τῷ 1963 ἔλαβε τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου.

Ἐσπούδασε τήν Ἱεράν Ἐπιστήμην ἐν τῇ Θεολογικῇ Σχολῇ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Διετέλεσε Βιβλιοφύλαξ, Ἀρχειοφύλαξ, Καθηγητής τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, Ἡγούμενος τοῦ Θεομητορικοῦ Μνήματος ἐν Γεθσημανῇ καί τῷ 1979 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἄκρῃ.

Τόν Μάρτιον τοῦ 1981 ἐξελέγη καί ἐχειροτονήθη Ἀρχιεπίσκοπος Νεαπόλεως. Τῷ 1999 ὠνομάσθη Μητροπολίτης Νεαπόλεως.

Τῷ 2001 διωρίσθη Μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου και Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Βηθλεέμ.

Συνώδευσε τόν Πατριάρχην Βενέδικτον εἰς τά ἀνά την Κωνσταντινούπολιν, Ρωσίαν, Ἀμερικήν, Ἀγγλίαν, καί Σερβίαν ταξίδια αὐτοῦ καί διετέλεσε μέλος τῆς Πατριαρχικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπί τῇ ἐνθρονίσει τοῦ Πατριάρχου Μαξίμου ἐν Βουλγαρίᾳ.

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος (κατά κόσμον Ἡλίας) Κοντογιάννης, ἐγεννήθη τῷ 1944 ἐν Ἀχαρναῖς Ἀττικῆς. Εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο τῇ 20ῃ/10/1958. Ἀπεφοίτησε τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς τῷ 1962.

Τῇ 18ῃ/12/1961 ἐκάρη Μοναχός καί τῇ ἑπομένῃ ἐχειροτονήθη Διάκονος. Ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος τῷ 1964. Διετέλεσε ἡγούμενος ἐν Κάρακ. Τῷ 1967 προήχθη εἰς Ἀρχιμανδρίτην. Ἐσπούδασεν ἐν τῇ Νομικῇ Σχολῇ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Τῷ 1976 διωρίσθη μέλος τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς καί μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐκπαιδεύσεως. Τῷ 1978 διωρίσθη Πρόεδρος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου ἐν Ἰόππῃ. Τῷ 1981 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἄκρῃ.

Τῇ 16ῃ/3/1984 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ἀβήλων, καί ἐχειροτονήθη τῇ 26ῃ τοῦ ἰδίου μηνός, διορισθείς Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἴρμπετ Ἰορδανίας. Τῷ 1991 ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος Καπιτωλιάδος. Τῷ 1994 ὠνομάσθη Μητροπολίτης καί διωρίσθη Ἀντιπρόεδρος τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς καί Πρόεδρος τῆς Κτηματικῆς Ἐπιτροπῆς.

Τῷ 2001 διωρίσθη Μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, Πρόεδρος τῆς Ἐφορείας τῶν Σχολῶν τῶν Ἱεροσολύμων και Πρόεδρος τοῦ Γραφείου Τύπου καί Πληροφοριῶν. Τῷ 2003 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος.

Τῷ 2005 διωρίσθη Νομικός Σύμβουλος τοῦ Πατριαρχείου.

Τῷ 2009 διωρίσθη Πρόεδρος τῶν Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου.

Τῷ 2012 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος.

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιμόθεος (κατά κόσμον Θεόδωρος) Μαργαρίτης ἐγεννήθη ἐν Πάτραις τῷ 1951. Εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο τῷ 1967. Ἀποφοιτήσας τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἐκάρη Μοναχός καί ἐχειροτονήθη Διάκονος τῷ 1970.

Τῷ 1975 ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος. Ἐσπούδασε τήν Ἱεράν Ἐπιστήμην ἐν τῇ ἐν Ἁγίᾳ Πετρουπόλει Θεολογικῇ Ἀκαδημίᾳ, ἐξ ἧς ἀπεφοίτησε τῷ 1980, λαβών τόν τίτλον “Kandidat” Θεολογίας.

Τῷ 1978 ἔλαβεν τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου. Διωρίσθη Γραμματεύς ἐν τοῖς Πατριαρχικοῖς Γραφείοις, τῶν ὁποίων την Διεύθυνσιν ἀνέλαβε τῷ 1981 ὡς Ἀρχιγραμματεύων. Διετέλεσε μέλος τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας. Τῷ 1983 ὠνομάσθη Γέρων Ἀρχιγραμματεύς καί τῷ 1985 διωρίσθη Μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

Τῷ 1988 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Πορφυρουπόλεως, διατηρήσας την θέσιν τοῦ Ἀρχιγραμματέως ἕως τό 2001. Τῷ 1991 ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος Λύδδης. Τῷ 1998 προήχθη εἰς Μητροπολίτην Βόστρων. Μετέσχεν εἰς διάφορα Συνέδρια ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου, καί εἰς τό Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν Μέσης Ἀνατολῆς ἀπό τοῦ 1986 ἕως τό 2001.

Συνώδευσε τόν Πατριάρχην Διόδωρον κατά τάς ἐπισήμους ἐπισκέψεις αὐτοῦ πρός πάσας τάς Ὀρθοδόξους Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας.

Τόν μῆνα Ὀκτώβριον τοῦ ἔτους 2005 διωρίσθη ὑπεύθυνος τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Ἐξαρχίας Κύπρου.

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ἐλευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος (κατά κόσμον Χρῆστος) Σαριδάκης ἐγεννήθη ἐν Καμάραις Ἡρακλείου Κρήτης τῷ 1943. Εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο τῷ 1957.

Ἀποφοιτήσας τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἐκάρη Μοναχός καί ἐχειροτονήθη Διάκονος τῷ 1962. Τῷ 1964 ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος. Ἔλαβε τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τῷ 1967.

Ἐσπούδασεν ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ Πανεπιστημίῳ τῶν Ἱεροσολύμων καί ἐν τῇ Θεολογικῇ Σχολῇ τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Ἀθηνῶν.

Διετέλεσεν ἡγούμενος τῶν Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Χαραλάμπους, Ἁγίου Γεωργίου ἐν Ρέμλῃ, Ἁγίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου ἐν Καταμόνας, διωρίσθη Καθηγητής ἐν τῇ Πατριαρχικῇ Σχολῇ, Ἀρχειοφύλαξ, Ἀντιπρόεδρος τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις Ἐκκλησιαστικοῦ Πρωτοδίκου Δικαστηρίου, Πρόεδρος τοῦ ἐν Ἰόππῃ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου, ἡγούμενος ἐν τῷ Θεομητορικῷ Μνήματι ἐν Γεθσημανῇ καί Δραγουμανεύων. Τῷ 1985 διωρίσθη Γέρων Δραγουμᾶνος.

Τῷ 1988 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ἀρεοπόλεως, διατηρήσας την θέσιν τοῦ Δραγουμάνου. Τῷ 1991 διωρίσθη Μέλος τῆς Ἁγίας και Ἱερᾶς Συνόδου. Τῷ 1991 προήχθη εἰς Ἀρχιεπίσκοπον Ἐλευθερουπόλεως. Τῷ 1994 ὠνομάσθη Μητροπολίτης.

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος (κατά κόσμον Γεώργιος) Τσεκούρας ἐγεννήθη ἐν Καλαβρύτοις Ἀχαΐας τῷ 1957. Ἀποπερατώσας τάς σπουδάς αὐτοῦ ἐν Αἰγίῳ, ἐκάρη Μοναχός τῷ 1976 ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ τῆς Ἁγίας Λαύρας. Εἰς Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο τῷ 1982 καί ἐνετάχθη εἰς τούς κόλπους τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος. Τῷ 1983 ἐχειροτονήθη Διάκονος, τῷ δέ 1986 Πρεσβύτερος καί ἔλαβε τό ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου.

Διωρίσθη ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης ἐν Ἱεροσολύμοις, Τελετάρχης τῶν Πατριαρχείων καί Ταμίας τοῦ Ἱεροῦ Κοινοῦ. Τῇ ἐπιστασίᾳ αὐτοῦ ἀνηγέρθη τό ἐν Ἱεριχοῖ ναΐδριον τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς καί τοῦ Ἁγίου Διοδώρου.

Τῷ 1994 διωρίσθη Μέλος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. Τον Φεβρουάριον τοῦ 1998 ἐξελέγη καί ἐχειροτονήθη Ἀρχιεπίσκοπος Γάζης. Τῷ 2000 διωρίσθη Πατριαρχικός Ἐπίτροπος ἐν Ἀμμάν. Τῷ 2001 προήχθη εἰς Μητροπολίτην Φιλαδελφείας.

Τῇ ἐπιστασίᾳ καί φροντίδι αὐτοῦ ἀνηγέρθησαν οἱ ἱεροί Ναοί τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ἐν Ἰορδάνῃ, τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης ἐν Marj el Hamam, ὡς ἐπίσης Πολυκλινική, Νηπιαγωγεῖον ἐν Ἀμμάν καί Μουσεῖον ἐντός τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἀνεκαινίσθη ὁ ἀρχαῖος Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἐν Σάλτ, καί ἱδρύθη τό βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Τῷ 2005 ὡλοκληρώθη τό παρεκκλήσιον τοῦ ἁγίου Νεκταρίου ἐντός τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Συνώδευσε τόν Πατριάρχην Διόδωρον εἰς τάς ἐπισήμους ἐπισκέψεις αὐτοῦ.

Επόμενη σελίδα...